Wergera "mes" bo Zimanê lîtvanî

sivik kirina mest e. Di farisî de: Qeydek e, felata jê zor û dijwar e (di H.B de mes: Mezin. Qelew û bi goşt. Serxweş. Paxir = tunc = sifir. Li vir dixwazim careke din dubare bikim û bibêjim ku, hin peyvên ku dawîya wan st ye di kurdî de, têne kurt kirin û t ji dawîya wan diçe, mîna dest, mast, dost. Herweha li ser peyva mes bi wateya mezin, rehmetîyê Hejar xwe sipartîye zaravayê Kurmancîya jorîn. Wî ji peyva mestir ango mezintir, wisa texmîn kirîye ku mes jî yanî mezin e. Ez vê bawerîya wî ne di cih de dibînim. Ji ber ku mes bi wateya mezin, tenê di beramber kirina du tiştan de tê, Cûdî mezin e, lê Erarat mestir e, ew jî devokeke. J. Dost”).