Wergera "elamet" bo Zimanê tirkî

n 1. alâmet, belirti, işaret 2. alamet, haberci * ev ewr ez dibêjim qey elametê baranê ne bu bulutlar yağmurun habercisi olsa gerek ~ê baranê ba ye ya mirinê ta ye perşembenin gelişi çarşambadan belidir ~ê (tiştekî) bûn haber vermek (bir olayın, bir durumun belirtisi olmak) * ba elametê felaketê bû rüzgâr felaketin haberini veriyordu ~ê xêrê hayıra alâmet